Nasycenie się muzyką, brzmieniem i słowem następuje powoli i jest wprost proporcjonalne do ilości przesłuchań. To znaczy- im dłużej słucham, tym więcej słyszę. Bardzo przyjemne odczucie, dające złudzenie ciągłego odkrywania czegoś nowego i wartościowego. W jednym z wywiadów Aga Zaryan przyznała, że w muzyce pociąga ją jakieś tajemnicze niedopowiedzenie. Na płycie „Księga olśnień” oprócz swoistej ezoteryczności wykonawczyni skrywa się jeszcze gustowny i smaczny dobór środków wyrazu muzycznego zaproponowany przez instrumentalistów i wykonawcę (Michał Tokaj – fortepian, Larry Koonse – gitary, Darek Oleszkiewicz – kontrabas, Munyungo Jackson – instrumenty perkusyjne, Polska Orkiestra Radiowa i gość specjalny - Grzegorz Turanu – śpiew).

Aga Zaryan jest rozpoznawalną w świecie wokalistką jazzową młodego pokolenia. Wyróżnia ją specyficzny styl, smak i podejście do śpiewania z charakterystyczną lekkością frazowania i ciepłym matowym tonem głosu. Trudno polemizować z powyższymi informacjami prasowymi po wysłuchaniu „Piosenki o końcu świata”, „Przypowieści o maku”, czy „To jedno”-kojarzonej ze słowami [wszystko było rytmem...]. I gdyby koniec świata miał nadejść przed moim końcem, to ja proszę o ten w interpretacji Agi Zaryan z Miłoszowym zapewnieniem, że innego nie będzie.

Lista utworów:

1. Muzyka jak woda
2. Jak niedźwiedź przy niedźwiedzicy / Zasypianie / Śpiące rzęsy
3. To jedno (duet z Grzegorze Turnauem)
4. Przepaska na oczy
5. Jesienna pigwa
6. Sens
7. Dar
8. Przypowieść o maku
9. Mówię do swego ciała
10. Piosenka o końcu świata
11. O modlitwie
12. Ten świat