Pierwszym zaskoczeniem tego wieczoru był dość spory tłumek, który zastałem przed wejściem do klubu Mechanik. Dość spory pomimo, że byłem (jak na siebie) dużo wcześniej niż planowane było rozpoczęcie koncertu. Mało tego - tłumek ten gęstniał
w oczach wraz ze zbliżaniem się godziny 'zero'. Było to dla mnie dużym zaskoczeniem, bo mając w pamięci koncert Kasprzyckiego zimą w łódzkim Zapiecku, nie spodziewałem się jakiejś większej niż zazwyczaj publiczności. Z drugiej strony to dobry znak, bo potwierdza moją tezę, że gdzieś jest publiczność skłonna słuchać piosenki ambitniejszej niż o "Sępie miłości ...", że koncerty piosenki 'nieobojętnej' nie muszą przybierać formuły artyści - artystom.

Prawie punktualnie otworzyły się drzwi i mogliśmy wejść do środka. Sam koncert rozpoczął sie ze sporym opóźnieniem, bo telewizja nagrywała chyba z 10 razy dwa krótkie zdania dotyczące poezji, tekstów, piosenek... Byłem pełen podziwu dla lektora, że go szlag nie trafił, gdyż dla mnie każda z tych wersji jego krótkiej wypowiedzi była niemalże identyczna. Każda nadawała się do emisji. Nie bardzo wierzę w to, że ekipa która przychodzi realizować nagranie w terenie ma taki problem
z obsługą sprzętu, że trzeba robić 10 dubli tego samego ujęcia. Może trzeba - na telewizji się nie znam ...

Tak się złożyło, że święta Wielkanocy spędzałem u rodziny gdzie telewizor jest często włączony. Jakie było moje zdziwienie gdy na 'niebieskim' ekranie zobaczyłem znajomą twarz lektora. Byłem jeszcze bardziej zdziwiony gdy zobaczyłem tą krótką scenę, którą szanowna telewizja kręciła w pocie czoła na tym właśnie koncercie. Niestety słowem nie wspomniano gdzie scena była kręcona i co to jest za szczególne miejsce na kulturalnym planie Warszawy ;-(