Hmmm może nie jestem Markiem Napiórkowskim gitary klasycznej, ale z grą (i to na kilku instrumentach) radzę sobie całkiem nieźle. Skomponowałem kilkadziesiąt utworów, na przestrzeni ostatnich piętnastu lat uczestniczyłem w kilkudziesięciu konkursach, festiwalach, koncertach... Wysłuchałem na tych imprezach pewnie kilkuset utworów i wykonawców, część z nich znam osobiście, z niektórymi miałem okazję współpracować artystycznie. Myślę sobie, że całkiem 'lewy' w te muzyczne 'klocki' nie jestem.

Po koncercie AMJ wyszedłem raczej w kiepskim nastroju. Zastanawiałem się, czego w nim brakowało, abym mógł wyjść przynajmniej zadowolony, przecież muzycy tej klasy zagrali perfekcyjnie, nie było ani jednej nutki 'znikąd',
a jednak wrażenia mam złe. Jakkolwiek na życie nie patrząc wiem, że zdarzają się koncerty lepsze i gorsze. Dotyczy to każdego artysty. Pewnie gdyby zapytać Annę Marię Jopek o ten wieczór - jej wrażenia prawdopodobnie byłyby podobne. Zastanawiając się nad tym pomyślałem o wspaniałym występie AMJ
w warszawskiej "Fabryce trzciny" albo niezapomnianym zapisie koncertu na płycie "Farat". Doszedłem do wniosku, że tu w Radomiu zabrakło emocji, które towarzyszą każdemu dobremu koncertowi (na pewno towarzyszyły dwóm wyżej wspomnianym). Po tym koncercie mam takie wrażenia jakbym wysłuchał perfekcyjnie nagranej płyty, po czym wstał i zrobił sobie kolację zupełnie
o niej zapominając. Jakiekolwiek emocje pojawiały się tylko na chwilę w solowych, popisowych partiach instrumentalistów,
a tych miejsc było tyle ile było muzyków, czyli trzy, bo zespół grał w 'okrojonym' składzie: gitara, bas, perkusja.