Swoją nagłą metamorfozą bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie Anna Idzikowska z Warszawy. Do tej pory widywałam na scenie jej drobną osóbkę ubraną na czarno, skrytą za gitarą, na której sobie akompaniowała. Jakież było moje zdziwienie kiedy wkroczyła na scenę w jaśniejszej sukience i w obstawie dwóch muzyków: Piotra Sowika (congi, cajon) oraz Marcina Będkowskiego (gitara akustyczna). Nowa jakość! Rytmy wygrywane przez Piotrka były miłym urozmaiceniem i nie pozostawiały obojętnym. Ania z samym mikrofonem i swoim dyskretnym acz wymownym ruchem scenicznym wyglądała niczym przysłowiowa ryba w wodzie. W takich oto okolicznościach usłyszeliśmy autorskie piosenki: „W płomieniu", „Od rana do wieczora z herbatą", „Stary subiekt", „Nasza rozmowa", „Medea", „Kołysanka dla każdego". Cóż osobiście zalecam podtrzymanie kierunku zmian :-)